از قديم گفتن هر آغازي يه پاياني داره.پايان آغاز ما هم اينطوري بود.22 ماه رمضان86 بود كه اولين كلاس درس رشته مديريت صنعتي دانشگاه پيام نور تشكيل شد.حالا تقريبا 4 سال از اون تاريخ ميگذاره و ما آخرين كلاسمون رو تو تاريخ شنبه 25 تيرماه 90 برابربا 14 شعبان برگزار كرديم. اگر اشتباه نكنم اولين ورودي هاي رشته مديريت صنعتي پيام نور جم 36 نفر بود كه تو طول اين 4 سال خيلي ها انصراف دادن خيلي ها هم به دليل مشكلات موندن ترماي پايين تر. چقدر سخت بود روز آخر. هم خوشحال بوديم هم ناراحت. همش داشتم به اين فكر ميكردم كه چطوري مي تونيم از همه كساني كه در طول اين 4 سال برامون زحمت كشيدن تشكر كنيم. روز چهارشنبه بود كه يكي از همكلاسيام زنگ زد و پيشنهاد داد تا بچه هاي ترم اول رو جمع كنيم و ازشون خداحافظي كنيم. درواقع اين همون فرصتي بود كه دنبالش بودم. بهترين موقعيت بود تا از مسولاي دانشگاه و اساتيد هم تشكر كنيم.از دو نفر از اساتيد كه شمارشون رو داشتيم و مسولاي دانشگاه و دوستاي دوران تحصيل دعوت كرديم .توي يه جمع خيلي خيلي ساده همه دور هم جمع شديم و چند ساعتي رو با هم بوديم. امسال 7 نفر بوديم كه فارغ التحصيل ميشديم که متاسفانه دو نفر نتونستن تو اين مراسم شركت كنند و شدیم ۵ نفر .خيلي از بچه ها به خاطر مسافرت غائب بودن و جاشون خيلي خالي بود .خوبي اين مراسم به سادگيش بود. درواقع اين كم ترين چيزي بود براي تشكر.
ميخوايم يكباره ديگه همينجا بازم از همه اساتيد و مسولاي دانشگاه پيام نورجم به خاطر تلاش ها و زحمت هايي كه در طول اين 4 سال كشيدن تشكر كنيم.
خانم علی پور یه پیام قشنگ داده به دوستایی که فارغ التحصیل شدن.از این طریق این پیام رو به اونا میرسونم .خانم علی پور دستون درد نکنه ما هم شما رو خیلی دوست داریم.امیدوارم این دوستی هیچ وقت به پایان نرسه.
درود
روز اولی که اومدم دانشگاه فکر نمی کردم اینقدر سریع دوران دانشجویی بگذره و قرار باشه از کسانی که۴ سال باهاشون زندگی کردی جدا بشی...خیلی دلم گرفته....نمی دونم باید از اینکه داریم فارغ التحصیل می شیم خوشحال باشم یا ناراحت؟!کاش تاریخ تو روز 25 تیر متوقف می شد.فکر نمی کردم به این زودی... به هر حال 25 تیر روزفارغ التحصیلی دانشجویان مدیریت صنعتی ورودی86 رو به همشون تبریک میگم و امیدوارم هرجا هستند موفق و پیروز باشند.
دوستتون دارم
فاصله ها حریف خاطره ها نمی شوند.
از اين مراسم براتون چند تا عكس ميذارم تا شما دوستان عزيزي هم كه در مراسم ما حضور نداشتيد، سادگي و صميميتي كه بين همه بود رو ببنيد...
من خدا را دارم،كوله بارم بر دوش،سفري مي بايد!سفري بي همراه،گم شدن تا ته تنهايي محض،سازكم با من گفت: هر كجا لرزيدي،از سفر ترسيدي،تو بگو از ته دل،من خدا را دارم